Even checken: hoe gaat het echt met je? Misschien heb je de neiging om meteen te zeggen ‘Goed, hoor! Lekker druk met gezin en werk!’, om vervolgens weer verder te gaan met waar je mee bezig was. Maar voel nu echt eens even. Ben je je er bewust van hoe je op de stoel zit? Rechtop of zit je in een onmogelijke houding voor je scherm? Hoe adem je? Naar je buik of zit je met je adem hoog in je borst? Hoe voelt het in je schouders, in je onderrug? En hoe gaat het er in je hoofd aan toe? Is het er rustig of ben je steeds van alles aan het bijschrijven op je to-do-list? Of ben je het gesprek met je leidinggevende voor de zoveelste keer aan het repeteren? Waarom doe je wat je doet?

Bewustwording

‘Waarom doe ik wat ik doe?’ is een vraag ik die ik mezelf vooral de laatste jaren regelmatig bewust stel. Als kind was ik vooral bezig met kind zijn en in mijn puberteit was ik druk met het niet buiten de boot vallen. Ik bewoog me tussen de dunne grenzen van te veel opvallen en helemaal onzichtbaar zijn. In de jaren daarna kon ik eigenlijk niet zo goed antwoord geven op die vraag en was ik vooral erg zoekende. De commerciële wereld, waar ik vlak na mijn studie International Business and Languages in terecht kwam, bleek mij niet te passen. Ik ging elke dag met een steen in mijn maag naar mijn werk. Dagelijkse targets en een stoplicht in het kantoor, waar elke kleur stond voor de prestatie van het team. En een manager die elk moment van de dag kon zien hoe vaak en hoe lang ik had gebeld. Ik was me er bewust van dat ik hier niet op mijn plek zat. Later als receptioniste hoefde ik gelukkig geen targets te halen. Ik had leuk contact met collega’s op de werkvloer en klanten die langskwamen. Maar toch miste ik iets. Wezenlijke betekenis, echte voldoening.

Dit wil ik!

In het voorjaar van 2015 was ik hoogzwanger van mijn eerste kleintje en met mijn lieve vriend bezocht ik de open dag van Holos Academie voor massagetherapie in Utrecht. Een beetje spannend vond ik het toen wel. ‘Is dit wat ik zoek?’ Op dat moment wist ik dat mijn contract bij het bedrijf waar ik werkte als receptioniste in oktober zou aflopen. Ergens jammer, maar toch ook een geschenk. Zo werd ik gedwongen om uit te vinden wat ik echt graag zou willen doen, want ik had nog geen concreet beeld van mijn droombaan. Ik was me wel bewust dat ik echt contact met mensen wilde en het gevoel dat ik iets met mijn handen moest doen bekroop mij steeds vaker. De zoektocht naar mijn droombaan leidde me naar verschillende massagecursussen, maar het was het steeds net niet. Totdat ik op de website van Holos terecht kwam en onder het kopje ‘Visie’ het volgende las:

“Volgens Holos zijn lichamelijke klachten geen toevallige gebreken van een kapot apparaat. Er kan een betekenis achter zitten die verband houdt met ons innerlijk leven…Het lichaam heeft zo zijn eigen taal en er is slechts één persoon die kan ontdekken wat zijn lichaam hem te zeggen heeft. Dat bent uzelf…

In de visie van Holos is massage een uitnodiging aan de cliënt om met aandacht te voelen en daar helemaal bij aanwezig te zijn. Ziekte en symptomen worden meer gezien als het vragen om aandacht van die aspecten van ons “zijn” die niet worden gehoord, gezien of waar we ons bewust van zijn….. de cliënt wordt uitgenodigd tot zelfonderzoek en bewustwording.”

Dit raakte mij, dit ging over mij. Hoe goed kende ik mijn lichaam eigenlijk? Luisterde ik naar de signalen die het gaf? Wist ik überhaupt de signalen op te vangen? Eigenlijk stond ik best wel ver van mijn lichaam af, hoe gek dat misschien ook klinkt, want ja, ik zit er toch gewoon in.

Overtuigingen

Maar ik leefde vooral in mijn hoofd en luisterde naar alles wat daar voorbij kwam. Hoe fijn het ook is om het vermogen te hebben om problemen te kunnen oplossen, een taal te leren of te kunnen lezen, dat ‘gebabbel’ in het hoofd kon mij van alles wijsmaken. Oude overtuigingen, meningen/oordelen van mezelf en anderen, gesprekken tussen het duiveltje en engeltje, alles komt voorbij. En het lichaam? Tja, daar stopte ik soms wat brandstof in, het bracht me van A naar B, ik kon er dingen mee doen en sporten vond ik leuk, maar ernaar luisteren? Ik was me er eigenlijk nooit zo bewust van dat dat kon. Eigenlijk ging het altijd om het uiterste uit mezelf halen.  Ook al was ik moe of niet lekker, niet zeuren, gewoon doorgaan en vooral blijven ademen. Kon ik echt niet meer, dan moest ik wel echt met een goed verhaal komen, anders zouden anderen me misschien wel als een aansteller zien. Druk en succesvol zijn leek een beetje het hoogste goed en ik heb geprobeerd aan dit beeld te voldoen.

Luisteren naar je lijf helpt je om op tijd op de rem te trappen

Met sporten liep ik wel eens een blessure op, omdat ik te veel van mijn lijf vroeg. Tja, pijn hoorde er ook wel een beetje bij, werd er dan gezegd. Ook luisteren naar het stemmetje dieper in mijn lijf deed ik niet. Maar naar het geklets in mijn hoofd des te meer, waardoor ik mentaal en emotioneel uit balans raakte. Praten hielp tot een bepaalde hoogte, maar later kwam er ook meer aandacht voor signalen van het lijf. Wat voel je als je gespannen raakt en waar voel je dat dan? Een cursus mindfulness en wekelijks op een vast tijdstip mediteren hebben mij geholpen meer rust en ruimte in mijn hoofd te ervan. Zo werd ik me er bewust van dat mijn lijf echt niet alleen maar uit het hoofd bestaat. Door deze ervaringen, de nieuwsgierigheid naar de (samen-)werking van lichaam en geest en na het volgen van een korte massagecursus was ik om. Begin 2016 heb ik me ingeschreven voor de 4-jarige opleiding tot holistisch massagetherapeut.

Een aandachtige massage helpt om te ervaren wat er in je leeft

Inmiddels heb ik het 1e jaar van de opleiding tot holistisch massagetherapeut er op zitten en is het voor mij bevestigd dat ik op de goede weg zit. Behalve dat ik veel mensen heb gemasseerd, ben ik tijdens dit ene jaar ook zelf regelmatig gemasseerd. Hierdoor heb ik veel geleerd over mezelf en over de taal die mijn lichaam spreekt. De rustige, doch duidelijke aanraking nodigt mij uit om met aandacht te gaan naar het gebied onder de handen. Door het rustige tempo merk ik kleine verschillen op in spierweefsel, gewrichten, maar ook in stemming of in sensaties als tintelingen of kou en warmte. De massages hebben een ontspannende werking en hierdoor ontstaat er meer rust en ruimte in het hoofd. Dit kan leiden tot bepaalde inzichten, die net onder de oppervlakte sluimeren en nu de ruimte hebben om naar boven te komen. Door bijvoorbeeld voorzichtig aanrakingen toe te laten op plaatsen waarbij ik spanning voel, heb ik meer geleerd over het bewaken van mijn grenzen. Soms zak ik tijdens een massage helemaal weg in diepe ontspanning en popt er ineens een antwoord op op een vraag die me al even bezig hield. Ik weet nu beter hoe mijn lichaam voelt als het totaal ontspannen is of waar het juist vaak vast gaat zitten als ik druk of spanning ervaar. Ik voel waar blokkades zitten en wat dus mijn aandacht verdient. Deze manier van gemasseerd worden maakt me bewust en helpt me om dichter bij mezelf te blijven. Zo zorg ik beter voor mezelf en neem ik de verantwoordelijkheid over mijn eigen leven. Daarmee ook een mooier leven, want het past bij me.